gallery/martha argerich. dziecko i czary; olivier bellamy

                                                 

                   Książka opowiada o życiu, twórczości i karierze Marthy Argerich. Dla osób nieobeznanych
ze środowiskiem i terminologią muzyczną nie jest to literatura lekka, jednakże możemy dzięki niej dostrzec złożoność wielu aspektów życia słynnej pianistki-buntowniczki. Kobiety mającej skomplikowaną relację z matką, ale też niejasne czy też niełatwe związki partnerskie, małżeńskie
i zawodowe. Początek kariery Marthy to spontaniczna gra, bez wcześniejszego przygotowania. Niespełna trzyletnia Argerich podejmuje wyzwanie rzucone jej przez kolegę z przedszkola i zaczyna grać kołysankę ze słuchu… co więcej, robi to bezbłędnie.

    Artystka od początku słynie z bardzo dobrej pamięci i naturalnego talentu do gry. Mimo to nie wywyższa się, a wręcz przez długi czas stara się umniejszać swój talent i nie przyćmiewać nim innych. Podobno bardziej troszczy się o karierę przyjaciół niż o swoją własną.

     Martha już jako dziewczynka przejawia siłę woli, która nakazuje jej zrezygnować z przygotowania się do Pierwszej Komunii Świętej, czy też gwałtownie przerwać karierę w chwili zwątpienia. Nieokiełznany temperament przysparza jej wiele kłopotów, a odwoływane koncerty przyprawiają współpracowników o zawrót głowy.  Argerich od początku czuje na sobie presję nakładaną przez matkę, ale też sama dyscyplinuje siebie przed występem: „Jeżeli zagrasz choć jedną fałszywą nutę, umrzesz na miejscu”. W roku 1965 artystka zostaje laureatką Konkursu Chopinowskiego, w 1980 wywołuje skandal, opuszczając  jury, gdy z konkursu zostaje wyeliminowany chorwacki pianista –
Ivo Pogorelić.

   Biografia Marthy Argerich jest skomplikowana, ale Bellame próbuje przybliżyć sylwetkę tej wyjątkowej artystki. Z pewnością jego książka nie prezentuje pełnego obrazu ekscentrycznej pianistki, ale czy jest to w ogóle możliwe?

 

Olivier Bellamy, Martha Argerich. Dziecko i czary, przeł. J. Giszczak, Wydawnictwo Literackie, 2010r.